Bekijk profielpagina

Huichelende Hugo, 'Nieuw elan? Nee jij dan', een grijns en een foto van mijn hond - Nijmans Nieuwsbriefje - Editie #19

Nijmans Nieuwsbriefje
Het korte cursiefje van twee weken terug toch wat verder uitgewerkt

Hello from The Outer Rim of Europe
Tussen het doorhakken van de knoop en de verkoop van het huis zat ongeveer twee maanden, tussen verkoop en vertrek minder dan drie. Dat lijkt misschien abrupt, maar het was een door ons al heel lang gekoesterde wens om Nederland te verruilen voor een land dat niet Nederland is. En als je eindelijk knopen doorhakt, moet je doorpakken. Het werd Portugal.
Bart
Mark, Hugo & Rob: ‘Zet de knop om’

Dieuwertje, Bart & Smuk: ‘OK’ https://t.co/QvZxZCmvTd
In de achteruitkijkspiegel verdween een land dat in verschillende opzichten onder water lijkt te staan. De nieuwe bestuurscultuur komt maar niet boven drijven, diverse crises qua wonen, klimaat en migratie klotsen tegen de plinten omhoog en de kosten voor levensonderhoud stijgen mensen tot aan de lippen. In de mentale bovenkamer wisselen hogedrukgebieden en depressies elkaar af, de miezerende moraal soms donderend onderbroken door onweersbuien vanwege Oekraïne. Nederlanders vinden altijd het lokale haakje om hun zichzelf tot epicentrum van ieder conflict te maken.
Wat wel is blijven drijven, is de kurk waar GeenStijl op is gebouwd. Vandaag viert het roze blog haar 19e verjaardag, zelf heb ik deze maand al 11 jaar (en tienduizend topics) lang een zetel aan de redactietafel - toch alweer bijna twee keer zo lang als oprichter Dominique Weesie er ooit zat, maar dat maakt hem wellicht een stuk verstandiger dan ik ben. Het gaat desalniettemin goed met GS en dat is meer dan ik tot voor kort had durven hopen.
Het einde van de uitputtingsslag
Vier jaar zaten er tussen de ontsnapping uit het Mediahuis en deze 19e verjaardag en die jaren waren loodzwaar. Zo lang de aanloop naar migratie was, zo impulsief was het besluit om de titel zelf te gaan dragen. Het kon ook niet anders: iedere andere eigenaar zou zonder de duiten van Dumpert gedacht hebben: ‘Waar kan ik bezuinigen?’ en dat was ongetwijfeld ten koste gegaan van redactionele bezetting. Personeel is immers duurder dan de overige ingrediënten van GeenStijl: tafels, stoelen, laptops, een koffiemachine en een internetverbinding. (En de waan van de dag, maar die is gratis.)
Toch scheelde het weinig of ik had me zelf ook stuk gebeten op het bedrijf GeenStijl. Het eerste jaar was Gung Ho, maar daarna liepen we tegen verschillende ehm… uitdagingen aan. Beperkte en haperende IT-capaciteit in verouderde TMG-systemen, een langdurig verzuim op een sleutelpositie, karrenvrachten plannetjes die in de poep reden en er was iets met een gemene griep die maar niet over wilde waaien.
Dat was de achterkant. Aan de publieke kant was de Renaissancevloot van Thierry Baudet eerst water aan het maken alvorens kopje onder te verdwijnen in complottheorieën en overige konijnenholen. Maar omdat de politieke partij FvD is geboren uit ons glorieuze Oekraïnereferendum, dat weer een vrucht was uit de gezonde onderbuik, is (of was) er een grote overlap in het Venn-diagram van FvD-aanhangers, GeenStijl-reaguurders en de Atlas van Afgehaakt Nederland. Dus ook die storm moesten we doorstaan: eerder dan de meeste mensen zagen we Thierry afglijden en het werd ons niet door iedereen in dank afgenomen (nog steeds niet trouwens) dat we uiteraard onze eigen onafhankelijkheid altijd hebben verkozen boven Baudets onberekenbare oprispingen. Zijn meningen zijn feiten, die van ons nog altijd vraagtekens - en stijlvormen.
Toen we het vervolgens ook nog waagden om advertenties voor mondkapjes, pardon: bekpampers te plaatsen (nota bene geïmporteerd door een voormalige campagnebouwer van FvD), hadden we het helemaal gedaan natuurlijk. We grepen wat mij betreft soms te snel naar het wappie-predikaat, maar anderzijds: velen deden ook wel heel erg hun best om het te zijn, of te worden. De oorlog in Oekraïne bevestigt dat beeld: er zijn mensen die Nederland twee jaar lang een “dictatuur” durfden noemen, maar nu vinden dat Poetins Rusland zich “verdedigt” door met smerig geweld een soevereine natiestaat binnen te vallen.
Je kan de NAVO, de EU en de VS veel verwijten, je kan ook best hard maken dat Oekraïne helemaal niet zo'n leuk gezellig land is (laat staan dat het een EU-lidstaat zou moeten worden), maar tegen de pandemie van het zwart/wit-denken is nog geen vaccin. Dat geldt overigens ook voor de pro-Oekraïense oproerkraaiers: het is plots heel linksliberaal om vóór de nucleaire optie te zijn, in mijn twittermentions duikt met enige regelmaat een debiel op die ons raadgevend referendum als casus belli voor de Russische inval beschouwt (“We vergeten dit niet!”, riep iemand die kennelijk tribunalen wil) en de manier waarop Wierd Duk en zelfs Rob de Wijk worden bejegend vanuit de NRC-hoek en door overige bien pensants grenst aan het absurdistische. Hallo, wie is hier nou en de snackbar - hoe moeten wij hier nog satirische chocolade van maken op het roze blog!?
Bijslapen en opnieuw invechten
Klein beginnen
Klein beginnen
Hoewel we de eerste twee jaar, zij het nipt, in zwarte cijfers afsloten, duurde het tot diep in het najaar van 2021 voordat de personele problemen waren opgelost, de karretjes uit de poep waren getrokken en de baten de kosten voldoende overstegen om een beetje te ontspannen. De aanstelling van een nieuwe manager (de GeenStijl BV wordt inmiddels day to day gerund door een doortastend kattenvrouwtje van vijftig-en-een-beetje uit Amsterdam Noord, die aan ongeveer haar vijfde leven bezig is) nam veel last van diverse schouders. Het lijkt zowaar dat de machine soepel snort.
Dat brengt me dan toch maar even bij mezelf. In de afgelopen jaren lag ik chronisch wakker van de verantwoordelijkheid voor de salarissen van tien FTE personeel en een dozijn of meer freelancers, de stoomcursus bedrijfseconomie die daarvoor nodig was en de honderdduizend hoepels waar overheid, belastingdienst, KvK en zelfs veel grootbedrijven je doorheen laten springen. Daardoor raakte ik tot mijn eigen groeiende frustratie steeds verder verwijderd van mijn eigen kerntaak (en de belangrijkste reden dat we überhaupt een redactionele buy-out deden): stukkies tikken. Net toen ik dacht dat ik daar na zes, zeven jaar en een referendum lekker in zat, werd ik DGA en dat verliep niet helemaal zoals van tevoren überhaupt niet goed doordacht. Een bedrijf runnen is echt helemaal niet leuk - althans, ik vind er geen reedt aan.
In mijn extreme ADHD-ongeduld dacht ik een impulsief besluit in een paar maanden fundament te geven en een kleine vier jaar later ben je dan plotseling tien jaar ouder. Maar het is nooit te laat om niet te weten wat je later wilt worden, dus ik heb mezelf ontslag gegeven als DGA, de sleutels van het serverhok bij Pritt ingeleverd en het chequeboekje bij het kranige kattenvrouwtje, en zelf ben ik met vrouw en hond naar Portugal vertrokken om als freelancer eindelijk weer voor GeenStijl te gaan schrijven. Niet meer als machinale vakkenvuller, maar wederom als toegewijde tikgeit, lekker grasduinen in de waan van de dag. ZZP.pt, Zonnig Zonder Personeel.
Huilen om Holland met Hugo
Een trotse Hugo de Jonge overziet de ruïnes van Hugo de Jonge
Een trotse Hugo de Jonge overziet de ruïnes van Hugo de Jonge
Wat dat betreft viel ik met m'n neus in de boter op het hoofd van Hugo de Jonge, die zich afgelopen week moest verantwoorden voor zijn aandeel in de oMsTrEdEn MoNdKaPjEsDeAl. Zijn in hoogglans gemarineerde gehuichel was een retorisch pareltje van nieuwe politieke bestuurscultuur:
Slow clap.
Hij kwam er mee weg omdat zijn eigen partij en coalitiegenoten hun beiteltjes weer duchtig tegen de toch al zo uitgeholde geloofwaardigheid van het Kamer-ambt zetten (de aanvallen op Omtzigt waren om te janken zo cynisch) maar dat was voor Hugo nog niet genoeg redemptie: de volgende dag waagde de minister van Malle Schoenen het om met droge ogen te beweren dat er te makkelijk aan zijn integriteit wordt getwijfeld:
Sam Hagens
Hugo de Jonge een dag na het debat: "Wat mij echt heeft geraakt is dat er zo gemakkelijk getwijfeld wordt aan mijn integriteit. Ik vind dat wantrouwen in ons vak te veel ruimte krijgt." #mondkapjesdebat https://t.co/4a5XdjLeRj
Van 'nieuw elan' naar 'nee jij dan'
Dat is het nieuwe elan van Rutte IV in een notendop: niet de zittende regeringsmacht moet zich verantwoorden voor het verzwijgen of verdraaien van informatie, in de nieuwe bestuurscultuur moet de Kamer het zich aantrekken dat zíj het wantrouwen in het politieke ambt voeden. Vanuit precies die gedachte werd oppositie-Kamerlid Omtzigt aangevallen door de twee dwaze dienstkippen Wieke Paulusma (D66) en Judith Thielen (vvd). ‘De minister moet zich verantwoorden, zegt u? Begin maar lekker bij uzelf!’ Hoed u voor deze nieuwe truc uit het schier oneindige repertoire van de Rutte Doctrine.
Maar okee. Ik begin wel lekker bij mezelf. Uitrusten. Opnieuw opstarten. Inlezen. Chagrijn afwerpen en scherpte terugzoeken. En dan proberen om vanaf geestelijk gezonde afstand de alhier genoemde grijns vast te houden. Omdat ook hier in de Algarve mijn Tragische Moederland me toch altijd wel aan het hart zal gaan - bijna net zo veel als het voormalige shocklog GeenStijl, dat vandaag dus de prachtige netniksleeftijd van 19 jaar heeft bereikt: we mochten al autorijden en stemmen, maar we worden nog steeds niet echt serieus genomen door volwassenen en het is ook nog te vroeg om er zelf eentje te worden. Negentien is hooguit een bitterzoete zestien, maar dan zonder ongevraagde felicitatie-DM van Sydney Smeets.
Bom domingo e até logo!
Zonnig zuiden, hondje blij!
Hondsondergang
Hondsondergang
Hondsmoe
Hondsmoe
Honderwater
Honderwater
En nu ik toch freelancer ben...
..durf ik de fooienpot wel neer te zetten
Reza
@geenstijl_eerst @BartNijman Dit is 'm dan. Unaniem verkozen als Nieuwsfoto van het Jaar 2021, "braboharses van Bartje Nijmão" ;) https://t.co/XdbDhdj6uj
Steun Bart Nijman en ontvang extra nieuwsbrieven.
Vond je deze editie leuk? Ja Nee
Bart Nijman
Bart Nijman @bartnijman

De ontpoldering van een Importugees die ironische distantie te letterlijk neemt en daarom 2500 kilometer verderop is gaan wonen

Je kunt je abonnement hier beheren
Klik hier om je uit te schrijven.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Created with Revue by Twitter.
Het Internet, via Portugese Proxy